bohaterowie-wesela-i-ich-pierwowzory-opis. Bartłomiej Krysiak. Pan Tadeusz - problematyyka. Pan Tadeusz - problematyyka. qwertyuiop. powtórka młoda Polska . Autor: freeimages Wesele - Stanisław Wyspiański" opracowanie, streszczenie, bohaterowie, PODCAST. ożenił się z chłopką, Jadwigą Mikołajczykówną – to na podstawie ich wesela 3 marca 2023 23:48. Molier – skąpiec – bohaterowie, oto oni walery, marianna, anzelm, frozyna, jakub, eliza boi się, lecz ukochany zapewnia ją o swojej miłości. Jest to mężczyzna brzydki, jego pomarszczoną twarz zdobią szkła i broda. Skąpiec moliera to przede wszystkim komedia charakterów dowcip wynika z ich działań i cech III WNIOSKI:-pierwowzory historyczne impulsem do tworzenia literackiego świata przedstawionego-aktualność historii w kreacjach stworzonych przez literaturę -wzorce osobowe utrwalone w literaturze i ich symbolika-historia jest źródłem archetypów literackich-literatura odzwierciedleniem nastrojów historycznych i ujawnieniem prawdy o epoce. Kiedy zastanawiamy się nad genezą tego utworu, warto dopowiedzieć jeszcze, że przedstawione tu osoby mają swoje pierwowzory. Odczytanie ich po premierze utworu nie nastręczało większych trudności, co zresztą stało się w wielu przypadkach przyczyną ataków na autora Wesela. Miejsce, gdzie odbyło się najsłynniejsze polskie „Wesele”. Uroczystość osadzenia chochoła w Rydlówce fot. Tomasz Soczewka. Folklor Bronowic należał do jednego z najczęstszych motywów malarskich na przełomie XIX i XX wieku. Prawdziwą sławę obecnej krakowskiej dzielnicy przyniósł jednak dramat „Wesele” autorstwa . „Nadzwyczajny, szalony, ale genialny” – rzecz o „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego Przez wielu krytyków uważany za najlepszy polski dramat XX wieku wieku. Józef Kotarbiński pisał o nim: „Nadzwyczajny, szalony, ale genialny”. „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego to utwór, obok którego trudno przejść obojętnie. W listopadzie 1900 roku Stanisław Wyspiański, już wówczas doskonale znany malarz i dramatopisarz, miał okazję uczestniczyć w nietypowej uroczystości weselnej. Krakowski poeta, Lucjan Rydel, brał sobie za małżonkę Jadwigę Mikołajczykównę, prostą dziewczynę z pobliskich Bronowic. Wydarzenie to zainspirowało autora do napisania dramatu, który zapisał się ważną kartą w dziejach polskiej kultury. Z upływem czasu „Wesele” przyniosło mu znaczącą sławę. Przed premierą dramatu Wyspiański znany był już jako zdolny plastyk i malarz, jednak mało kto dostrzegał w nim równie duży potencjał literacki. Od tamtej pory uległo to zmianie. Utwór krakowskiego artysty spotkał się z ciepłym przyjęciem krytyki. W. Prokesch na łamach „Nowej Reformy” przekonywał, że „Wesele” to „(…) fantazja poetycka, napisana przepysznym wierszem i językiem, rzucona na barwne tło wsi krakowskiej (…)”. Przyznawał, że obecne w „Weselu” „(…) artystyczne, zgoła niespodziewane, a pełne poetyckiej pomysłowości rozwiązanie akcji (…) sprawia rzeczywiście potężne wrażenie”. Lata płyną, a opinia recenzenta wydaje się więcej niż aktualna. Odwołując się do autentycznego wydarzenia, jakim było wspomniane wesele w Bronowicach, Stanisław Wyspiański powołał całą plejadę bohaterów, spośród których niemal każdy posiadał swojego autentycznego odpowiednika. Postacie nowożeńców zainspirowani byli, rzecz jasna, Lucjanem Rydlem oraz Jadwigą Mikołajczykówną. Pierwowzorem gospodarza był Włodzimierz Tetmajer, przyjaciel Rydla, a zarazem artysta, pisarz oraz znany działacz niepodległościowy. W pojawiającym się w „Weselu” Poecie doszukiwano się podobieństw do słynnego polskiego wierszopisarza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, natomiast otwarcie głoszący konserwatywne poglądy i studzący niepodległościowe zapędy gości Dziennikarz inspirowany był nie kim innym, jak Rudolfem Starzewskim, redaktorem krakowskiego „Czasu”, pisma powiązanego z tamtejszym środowiskiem Stańczyków. Jest oczywiście i Radczyni, uderzająco podobna do Antoniny Domańskiej, ciotki Lucjana Rydla, znanej jako autorka powieści „historia żółtej ciżemki”. O tym, jakie były autentyczne pierwowzory poszczególnych bohaterów „Wesela”, pisał Tadeusz Boy-Żeleński na łamach swojego eseju pod tytułem „Plotka o ”. Zastrzec trzeba jednak, że mimo pewnych bezpośrednich podobieństw do konkretnych osób, bohaterowie „Wesela” nie zawsze zdradzali te same cechy, co ich odpowiednicy i nieuprawnione jest ich bezkrytyczne utożsamianie z nimi. Poza bohaterami, co do których pierwowzorów poloniści i znawcy literatury snują dziś obarczone większą lub mniejszą dozą pewnoscią przypuszczenia, w „Weselu” pojawiło się szerokie grono postaci symbolicznych. Jednym z bardziej interesujących i kojarzonych z „Weselem”, jest Chochoł. Zaproszony na uroczystość przez parę młodą, symbolizuje uśpione wartości narodu. W listopadzie jest tylko słomianą kukłą, ale wiosną ponownie obudzi się do życia. Chochoł, który w pewnym momencie rzuca czar na pozostałych weselników, jest emanacją polskich nadziei na odzyskanie niepodległości. Pojawiający się w utworze Rycerz, Zawisza Czarny, urzeczywistnia honor i patriotyzm, jest symbolem siły i mocy, a więc cech, których wybitnie brakuje w czasach zdominowanych przez dekadentyzm. Jedną z kluczowych dla dramatu postaci jest także Wernyhora, którego pierwowzorem był na poły legendarny ukraiński wieszcz, Kozak i piewca polsko-ukraińskiego pojednania. Przypisuje mu się obietnicę powrotu w chwili, gdy Polska będzie już niemal całkowicie zgładzona. Wernyhora miał wówczas powrócić i wskrzesić upokorzony, nieomal martwy naród. To właśnie on, symbolizujący wolę działania i ideę wprowadzaną w życie, wręcza Gospodarzowi słynny, choć nieszczęsny złoty róg. Warto jednakowoż pamiętać o dwóch negatywnych, symbolicznych postaciach. Pierwszym jest Hetman, duch Ksawerego Branickiego, jednego z przywódców konfederacji targowickiej. Symbolizuje typowy dla magnaterii egoizm i wywyższanie się ponad pozostałe stany, nieustannie podkreślając nonsens bratania się szlachty z przedstawicielami jakichkolwiek niższych warstw społecznych – stąd wesele, na które przybył, wydaje mu się niedopuszczalnym mezaliansem. Pierwowzoru Upiora natomiast należałoby się doszukiwać w postaci Jakuba Szeli, przywódcy rabacji galicyjskiej z 1846 roku, w trakcie której doszło do masowych mordów na polskich szlachcicach oraz rozgrabienia ich majątków. Uważny czytelnik z pewnością zorientuje się, że symbolizm w „Weselu” związany jest nie tylko z poszczególnymi bohaterami, ale też wieloma innymi wątkami czy pozornie nieistotnymi elementami, wzmiankowanymi na łamach dramatu. Złoty róg, wręczony przez Wernyhorę Gospodarzowi, symbolizuje szansę Polaków na zwarcie szeregów, zorganizowanie się w oporze przeciw zaborcom i poderwanie narodu do czynu. Gospodarz gubi go jednak, pochylając się nad czapką z pawich piór, która urasta do rangi symbolu prywaty i przedkładania własnego, partykularnego interesu ponad dobro i pomyślność ogółu. Ostaje mu się jedynie sznur, stanowiący bezpośrednie odwołanie do trwającej już ponad sto lat niewoli Polaków. Na nic zdają się kosy, uszykowane na wypadek wezwania do walki, a dumny ton majestatycznego dzwonu Zygmunta nie może rozebrzmieć, dopóki naród nie zjednoczy się w działaniach. A o to, jak zauważa w „Weselu” Wyspiański, jest wcale niełatwo. Wielokrotnie na łamach utworu czytelnik natknie się na odniesienia do rabacji galicyjskiej z 1846 roku, kiedy to polscy chłopi pod dowództwem Jakuba Szeli, sprowokowani do tego przez austriackie władzy dokonały rzezi właścicieli ziemskich, mordując w niezwykle brutalny sposób blisko 3000 przedstawicieli szlachty. Choć tytułowe wesele i tamtejsze mroczne wydarzenia dzieli ponad pół wieku, to jednak w pamięci obu stron konfliktu zapisały się one na tyle trwale, że w dalszym ciągu paraliżują wszelkie próby zjednoczenia. Chłopi przyznają, że ciągle istnieje ryzyko powtórki tamtych wydarzeń, szlachta zaś nie zapomniała zbrodni. Znamienne są tu słowa Pana Młodego: „Myśmy wszystko zapomnieli / Mego dziadka piłą rżnęli!”. Stanisław Kluczborski – „Taniec Chochoła” W chłopach Wyspiański dostrzega siłę, która mogłaby przesądzić o rezultacie walki Polaków o odzyskanie wolności. Akcentuje ich patriotyzm, gotowość do działania, ale zwraca uwagę, że nie mają nikogo, kto mógłby pokierować ich poczynaniami. W tej roli widziałby inteligencję, której jednak zarzuca wewnętrzną niemoc, nadmierne przywiązanie do narodowych mitów i niezdolność do trzeźwej oceny rzeczywistości. Owe mity zostają zresztą w „Weselu” bezlitośnie skompromitowane. Inteligencja, jako się rzekło, nie jest w stanie spełnić swojej przywódczej roli. Reprezentujący tę warstwę Gospodarz podchodzi do swojego zadania skrajnie nieodpowiedzialnie, zaprzepaszczając wielką, narodową szansę. Nieco łagodniej autor obnosi się z chłopami, uosabiającymi w pewnym sensie mit wojowniczych polskich kosynierów. W chwili próby gotowi są bowiem zewrzeć szeregi i stanąć do walki o wolną Polskę – jednak ze względu na marazm i ideową pustkę klasy inteligenckiej, kończy się tylko na dobrych chęciach. Od premiery „Wesela” upłynęło już ponad sto lat. Liczba interpretacji tej sztuki oraz jej wystawień na teatralnych deskach jest trudna policzenia, co najlepiej świadczy o jej popularności, ale także ponadczasowości. Bo przekaz dzieła, które wypunktowuje nasze narodowe wady, jednocześnie jednak mobilizując odbiorców do jednoczenia się w wysiłkach na rzecz pozostającej w potrzebie Ojczyzny, uznać należy za niezwykle aktualny. Chociaż „Wesele” jest dziś lekturą obowiązkową w szkołach średnich, to wielu zapewne w ferworze maturalnych przygotowań zmuszonych było do omówienia „Wesela” w niewystarczającym stopniu. Warto, by przy chwili czasu odświeżyć tę lekturę i raz jeszcze przekonać się, że znalazła się w rodzimym kanonie nie bez przyczyny. Osoby MieszkaÅ„cy lub goÅ›cie z Krakowa/Inteligencja Pan MÅ‚ody – Lucjan Rydel Pan MÅ‚ody – Lucjan Rydel (1870-1918), poeta i dramaturg – zostaÅ‚ tu przedstawiony z tendencjÄ… do przejaskrawienia jego sÅ‚abostek, rysów komicznych. Jego skÅ‚onność do chÅ‚opomanii jest tu pokazana jako obÅ‚udna maska, chociaż trzeba dodać, że Pan MÅ‚ody sam w niÄ… wierzy. Pan MÅ‚ody kocha to, co wiejskie: krajobrazy, stroje, styl życia (zaczyna nawet iść w Å›lady chÅ‚opów i unikać higieny osobistej, od czego – jak sam mówi – czuje siÄ™ znacznie lepiej). Stara siÄ™ naÅ›ladować Gospodarza, jest jakby przedÅ‚użeniem jego postaci. Zwierza siÄ™ Racheli, że, jako poeta, kiedyÅ› opisze wszystko to, co go tu spotkaÅ‚o. Poeta – Kazimierz Tetmajer Poeta – Kazimierz Tetmajer (1865-1940) – brat gospodarza, WÅ‚odzimierza Tetmajera, autor dramatu poetyckiego „Zawisza Czarny”. W sztuce jest nazywany „żurawcem”, gdyż uwielbiaÅ‚ podróżować, na weselu Rydla byÅ‚ jedynie przelotem. WyspiaÅ„ski ukazaÅ‚ także innÄ… skÅ‚onność Kazimierza Tetmajera – prowadzenie czÄ™stych dyskusji-flirtów ( z MarynÄ… i RachelÄ…). Niekiedy owe dialogi przeradzajÄ… siÄ™ w mini-poematy. Poeta przeżywa wewnÄ™trzny dramat postawy, jako poeta jest Å›wiatowcem, obserwujÄ…cym bawiÄ…cych siÄ™ ludzi z dystansu. Jest jednoczeÅ›nie „lwem salonowym”, co przejawia siÄ™ w czÄ™stych flirtach. Podczas rozmowy z RachelÄ…, w ich gÅ‚owach rodzi siÄ™ pomysÅ‚ zaproszenia na wesele ChochoÅ‚a. Wypowiedzi Poety nacechowane sÄ… dekadentyzmem i pesymizmem, wyraźnie czuć wewnÄ™trzne rozdarcie – Poeta marzy o sile i potÄ™dze, lecz wokół dostrzega jedynie „skrzeczÄ…cÄ… pospolitość” Dziennikarz – Rudolf Starzewski Dziennikarz – Rudolf Starzewski (1870-1920), ówczesny redaktor krakowskiego „Czasu” – jest postaciÄ… zdolnÄ… do wÅ‚aÅ›ciwej oceny sytuacji narodowej. Posiada dużą wiedzÄ™ i intuicjÄ™, cechuje siÄ™ inteligencjÄ… i analitycznÄ… ocenÄ… rzeczywistoÅ›ci. Jak pisze Å»eleÅ„ski: „byÅ‚ om czÅ‚owiekiem najbardziej powoÅ‚anym, aby na weselu objawiÅ‚a mu siÄ™ przenikliwa, gorzka, surowa myÅ›l, upostaciowiona w StaÅ„czyku”. Ulega poczuciu niemocy, Å›wiadomość tragizmu losów narodu niezdolnego do dziaÅ‚ania odbiera mu aktywność, wpÄ™dza w apatiÄ™. Ma również lekceważący stosunek do chÅ‚opstwa, uważajÄ…c je za krótkowzrocznych prowincjuszy. Gospodarz - WÅ‚odzimierz Tetmajer Gospodarz - WÅ‚odzimierz Tetmajer (1862-1923), malarz i poeta, później także dziaÅ‚acz polityczny. W jego domu wÅ‚aÅ›nie odbywa siÄ™ tytuÅ‚owe wesele. Choć w duszy romantyk, skÅ‚onny do uniesieÅ„, a nawet obÅ‚Ä™du (wrażenia wywoÅ‚ane wizytÄ… Wernyhory), Gospodarz patrzy na Å›wiat oczyma realisty – oddaje bieg wypadków w rÄ™ce mÅ‚odszego pokolenia, nie baczÄ…c na potencjalne konsekwencje tej decyzji. WyspiaÅ„ski ukazaÅ‚ w nim sÅ‚abość, niezdecydowanie Inteligencji do podjÄ™cia wielkiego czynu. Miast tego, stać ich jedynie na sÅ‚owa, deklaracje, czekanie i marzenia. Radczyni Pierwsza przybyÅ‚a z Krakowa (profesorowa Antonina DomaÅ„ska, autorka książek dla dzieci, ciotka L. Rydla) i – choć stara siÄ™ ukryć swoje poczucie wyższoÅ›ci nad bronowickÄ… spoÅ‚ecznoÅ›ciÄ… – daje siÄ™ poznać jako osoba ograniczona, niesympatyczna, obÅ‚udna, ignorantka w sprawach znanych nawet mieszczuchom, jak pora siewu. Nos – cyganeria artystyczna Przybyszewskiego Nos to poÅ‚Ä…czenie dwóch postaci: Tadeusza Noskowskiego i StanisÅ‚awa Czajkowskiego oraz, jak mówi Boy-Å»eleÅ„ski, „caÅ‚a przybyszewszczyzna, której dwuletni okres Å›wiÄ™ciÅ‚ siÄ™ w Krakowie bezpoÅ›rednio przed Weselem”. Nos uosabia wiÄ™c wszystkie charakterystyczne cechy mÅ‚odopolskich artystów, a przede wszystkim, skÅ‚onność do alkoholu: “ PijÄ™, pijÄ™, bo ja muszÄ™, bo jak pijÄ™, to mnie kÅ‚uje:wtedy w piersi serce czujÄ™,strasznie wiele odgaduję”(...)Chopin, gdyby jeszcze żyÅ‚, to by piÅ‚- ,, Wesele, Akt III Paradoksalnie – w stanie upojenia zdolny do „trzeźwego” widzenia spraw spoÅ‚ecznych. Nos wyraża także dekadenckÄ…, nihilistycznÄ… postawÄ™ wobec życia: “ Wszystko nudzi, wszystko mi siÄ™ przykrzy już; ,, Wesele, Akt III oraz kult sztuki: “ ...evviva l’arte! (...)kult Bachusa i Astarte. Ha! Trza znosić Fata Los,konsekwentnie pusty trzos ,, Wesele, Akt III Rachela - Pepa Singer Pepa byÅ‚a córkÄ… karczmarza z Bronowic, Hersza Singera. Jej portet w Weselu znacznie odbiega od faktycznej sytuacji. Na weselu Rydla miaÅ‚a zaledwie 15 lat i nie byÅ‚Ä… przez nikogo zauważana. W "Weselu" ukazana zostaÅ‚a jako żydowska emancypantka, oczytanÄ…, inteligentnÄ… ("zna caÅ‚y Przybyszewski"). Rachela to mÅ‚oda artystka, która we wszystkim dookoÅ‚a widzi poezjÄ™. Jako muzÄ… wesela, dotrzymuje kroku Poecie w tworzeniu wierszy i wraz z nim jest inicjatorkÄ… fantastycznych wydarzeÅ„ w aktach II i III. Haneczka (Anna Rydlówna), Maryna i Zosia (Zofia i Maria ParneÅ„skie) Ukazane zostaÅ‚y zgodnie z ich pierwowzorami, sÄ… energiczne, dobrze bawiÄ… siÄ™ na weselu. Maryna jest nieco dojrzalsza od swoich równieÅ›niczek, ona też demaskuje flirt Poety. Jest dowcipna, ma ciÄ™ty jÄ™zyk, jest dobrÄ… obserwatorkÄ… życia spoÅ‚ecznego. MieszkaÅ„cy Bronowic/ChÅ‚opstwo Panna MÅ‚oda – Jadwiga MikoÅ‚ajczykówna Panna MÅ‚oda – Jadwiga MikoÅ‚ajczykówna, najmÅ‚odsza siostra Anny Tetmajerowej. Postać ta, na premierze „Wesela” wywoÅ‚aÅ‚a spory skandal, gdyż postać Panny MÅ‚odej caÅ‚kowicie odbiega od pierwowzoru. Wbrew rysunkowi postaci zaproponowanemu przez autora dramatu, byÅ‚a ona subtelnÄ…, drobnÄ…, „oÅ›wieconą” i przepojonÄ… duchem patriotyzmu bogatÄ… wieÅ›niaczkÄ…, nie zaÅ› naiwnÄ…, ale peÅ‚nÄ… temperamentu, rezolutnÄ…, hożą dziewuchÄ…. Sposób myÅ›lenia i wyrażania siÄ™ Panny MÅ‚odej Å›wiadczy o braku wyksztaÅ‚cenia i obycia towarzyskiego, co wyraźnie dotknęło JadwigÄ™ MikoÅ‚ajczykównÄ™. WyspiaÅ„ski pragnÄ…Å‚ jednak uzupeÅ‚nić postać Pana MÅ‚odego kimÅ› o równie przejaskrawionych komicznych cechach. Czepiec – BÅ‚ażej Czepiec Czepiec – BÅ‚ażej Czepiec, pisarz gminny, wuj Jadwigi MikoÅ‚ajczykówny; uosabia porywczÄ…, silnÄ…, pewnÄ… siebie postać polskiego chÅ‚opa. Interesuje siÄ™ politykÄ…, ma szerokie obeznanie w panujÄ…cych stosunkach spoÅ‚ecznych (trafnie nazywa PoetÄ™ „Panem Latawcem”). Czepiec jest gotów do wziÄ™cia udziaÅ‚u w powstaniu narodowym, jeÅ›liby tylko takie miaÅ‚o nadejść, czeka jednak na przywództwo ze strony inteligentów. Wierzy w potężnÄ… moc i siÅ‚Ä™ ukrytÄ… wÅ›ród polskiego chÅ‚opstwa, co czÄ™sto wyraża (np. wchodzÄ…c z kosÄ… na sztorc do domu Gospodarza). Czepcowa Å»ona Czepca, jest tylko uzupeÅ‚nieniem pary, pozostaje w cieniu mÄ™ Gospodyni – Anna z MikoÅ‚ajczyków Tetmajerowa. Å»ona WÅ‚odzimierza Tetmajera, kochajÄ…ca żona i matka. Jest gospodarna i praktyczna – znalezionÄ… zÅ‚otÄ… podkowÄ™ chowa w skrzyni. Å»yd - Hersz Singer Karczmarz z Bronowic. Nad interesy przedkÅ‚ada uczucie do córki, wyksztaÅ‚conej, rozpoetyzowanej, wrażliwej. Jego postać Å›wiadczy o tolerancji dla narodu żydowskiego, wroÅ›niÄ™tego już od dawna w polskÄ… kulturÄ™. Jasiek - Jan MikoÅ‚ajczyk Jan MikoÅ‚ajczyk, brat Panny MÅ‚odej. Dumny, mÅ‚ody drużba, parobek, marzÄ…cy o bogactwie. Pyszni siÄ™ z posiadanej czapki z pawich piór. Jest mÅ‚ody i nierozważny, najmniej odpowiedniÄ… osobÄ… do posiadania ZÅ‚otego Rogu. Choć energiczny i peÅ‚en zapaÅ‚u, Å›wiadomy sytuacji politycznej byÅ‚ zbyt lekkomyÅ›lny i beztroski by sprostać powierzonemu mu zadaniu poderwania Polski do Klimina Wiejska baba, peÅ‚na energii, rubaszna i wesoÅ‚a. Dziad Przedstawiciel starszego pokolenia. Dziad przechowuje w pamiÄ™ci wypadki rzezi galicyjskiej. Jest nÄ™dzarzem i popychadÅ‚em – nie angażuje siÄ™ w sprawy spoÅ‚eczne. Kuba, WojtuÅ›, Staszek, Kasper, Marysia, Kasia,Kamil,Robert Wiejskie dzieci, bawiÄ…ce siÄ™ na zabawie. Kasper, tak jak Jasiek jest drużbÄ…, bardziej doÅ›wiadczonym w sztuce flirtu od swojego kolegi. Marysia to siostra Anny i Jadwigi, byÅ‚a zarÄ™czona z malarzem, Ludwikiem de Laveaux, który zmarÅ‚ w Monachium na gruźlicÄ™. W Weselu ukazuje siÄ™ on jej jako Widmo. Po jego Å›mierci wyszÅ‚a za Wojtka - Wojciecha SusuÅ‚a Isia MaÅ‚a dziewczynka, która spotyka chochoÅ‚a. Odważna i rezolutna, obarczona obowiÄ…zkami domowymi. Zabawna i rozkoszna KsiÄ…dz Postać nie grajÄ…ca ważniejszej roli w sztuce. Jest ChÅ‚opem, a mimo to, ze wzglÄ™du na swój urzÄ…d, przez to jest traktowany z dystansem. Co interesujÄ…ce, prowadzi interesy z Å»ydem. Osoby dramatu (postaci fantastyczne/historyczne) ChochoÅ‚ - pojawia siÄ™ w izbie weselnej, Å›piewajÄ…c smÄ™tnÄ… piosenkÄ™ o pawich piórach; zapowiada przybycie goÅ›ci; to poÅ›rednik miÄ™dzy Å›wiatem rzeczywistym a fantastycznym. Jest otulonym sÅ‚omÄ… na zimÄ™ krzakiem róży. Zjawia siÄ™ na poczÄ…tku akcji fantastycznej (w II akcie) oraz na koÅ„cu dramatu, gdy gra"chocholÄ…" muzykÄ™ uczestnikom akcji (akt III). Jest symbolem nadziei na odrodzenie Polski, spoÅ‚ecznÄ… sprawiedliwość, a także objawieniem sztuki i piÄ™kna. Widmo - malarz Ludwik de Laveaux, uczeÅ„ Jana Matejki - ukazuje siÄ™ Marysi. Ludwik miaÅ‚ siÄ™ ożenić z MarysiÄ…, ale zmarÅ‚ wczeÅ›niej na gruźlicÄ™. Marysia mogÅ‚aby mieć podobne wesele; mogÅ‚aby wyjść za „pana z miasta". Ten obraz literacki, przypomina MickiewiczowskÄ… balladÄ™ "Romantyczność" i dramatycznÄ… historiÄ™ Jasia i Karusi. StaÅ„czyk - nadworny bÅ‚azen trzech ostatnich Jagiellonów, bystry i odważny mÄ™drzec zatroskany o los Polski, pojawia siÄ™ na obrazach Matejki - ukazuje siÄ™ uosabia sumienie Dziennikarza, który pracujÄ…c w lojalistycznym dzienniku, wie, że „usypia" naród i szarga „świÄ™toÅ›ci" narodowe. Dziennikarz jest wyznawcÄ… tez krakowskiej szkoÅ‚y historycznej, gÅ‚oszÄ…cej dość kontrowersyjny program polityczny oparty na przekonaniu, że historia Polski byÅ‚a pasmem klÄ™sk i niepowodzeÅ„, a jedynÄ… metodÄ… postÄ™powania w obecnej sytuacji Polski jest lojalizm i ugoda z zaborcÄ…. StaÅ„czyk - bÅ‚azen Zygmunta Starego - wskrzesza czasy Å›wiÄ™toÅ›ci Rzeczypospolitej Jagiellonów, jest znakiem jej potÄ™gi i chwaÅ‚y, zadaje tym samym kÅ‚am tezom krakowskiej szkoÅ‚y, jest wyrzutem sumienia Dziennikarza, który przeżywa kryzys zaufania do ideologii wÅ‚asnego stronnictwa. BÅ‚azen ofiarowuje Dziennikarzowi kaduceusz (w starożytnoÅ›ci byÅ‚a to laska heroldów, zapewniajÄ…ca im nietykalność; to symbol pokoju i Å‚agodzenia sporów, ale także laska bÅ‚azna), by rozbudzaÅ‚ Å›wiadomość narodowÄ… - „mÄ…ciÅ‚ narodowÄ… kadź" i „staÅ‚ na czele” Rycerz Czarny - Zawisza Czarny z Garbowa, sÅ‚awny i mężny rycerz, walczyÅ‚ pod Grunwaldem, symbol Polaka-patrioty - ukazaÅ‚ siÄ™ Poecie. Zwiastun odrodzenia ojczyzny. Mówi Poecie: „Na koÅ„; zbudź siÄ™!...". Wyznacza mu rolÄ™ wieszcza. Poeta wie, że „Polska to jest wielka rzecz", ale nie czyni nic i „śpi". Jest dekadentem, porażonym niemocÄ… i owÅ‚adniÄ™tym melancholiÄ…. Zawisza Czarny jest symbolem jego rozterek wewnÄ™trznych, znakiem siÅ‚y i mocy, której brakuje Poecie. Hetman - Franciszek Ksawery Branicki - współtwórca konfederacji targowickiej, sÅ‚ugus Moskwy, sprzedawczyk, zdrajca, podczas powstania koÅ›ciuszkowskiego skazany na Å›mierć - ukazuje siÄ™ Panu MÅ‚odemu. Hetman zmusza Pana MÅ‚odego do zastanowienia siÄ™, czy w gÅ‚Ä™bi serca nie tkwi w nim poczucie wyższoÅ›ci szlachty nad chÅ‚opstwem. Hetman mówi: „CzepiÅ‚eÅ› siÄ™ chamskiej dziewki! Polska to wszystko hoÅ‚ota, tylko im zÅ‚ota...". Upiór - Jakub Szela - chÅ‚op spod Tarnowa, stanÄ…Å‚ na czele rabacji galicyjskiej (1846). Rzeź szlachty przez zbuntowane chÅ‚opstwo sprowokowaÅ‚a administracja austriacka, by rozbić przygotowywane powstanie narodowe - ukazuje siÄ™ Dziadowi. Symbol gÅ‚Ä™bokiego podziaÅ‚u narodu polskiego na "panów" i "chamów" i krzywdy chÅ‚opskiej oraz wzajemnej zostaje haniebna karta polskiej historii. zapewne po to, by wyjaÅ›nić przyczyny wzajemnej niechÄ™ci inteligencji do chÅ‚opstwa, po części usprawiedliwić jej postÄ™powanie funkcjonujÄ…cym jeszcze żywo w pamiÄ™ci obrazem rzezi galicyjskiej. Wernyhora - na wpół legendarny Kozak, wróż ukraiÅ„ski z 2. poÅ‚owy XVIII w. Symbol odrodzenia Polski w granicach historycznych z 1772 r.; rzecznik zgody chÅ‚opów ze szlachtÄ… oraz Polaków z Rusinami - ukazuje siÄ™ Gospodarzowi. Pan -Dziad z lirÄ… przybywa z rozkazem z dawnych kresów Rzeczypospolitej - symbolu wielkoÅ›ci i potÄ™gi dawnej Polski, ale i buntów chÅ‚opskich przeciwko polskiej szlachcie. Budzi chęć do czynu narodowego i przymierza szlachty z chÅ‚opami. Symbol wiary w odrodzenie ojczyzny. Wernyhora zostawia ZÅ‚oty Róg na sznurze i nakazuje "rozesÅ‚ać wici" po kraju. Kiedy odjeżdża, jego koÅ„ gubi zÅ‚otÄ… podkowÄ™. Z chwilÄ… pojawienia siÄ™ tej postaci rozpoczyna siÄ™ w dramacie wÄ…tek narodowo-wyzwoleÅ„czy, skonstruowany jednak nie w konwencji realistycznej, ale symbolicznej. W skrócie Zyskaj dostęp do setek lekcji przygotowanych przez ekspertów! Wszystkie lekcje, fiszki, quizy, filmy i animacje są dostępne po zakupieniu subskrypcji. W tej lekcji: Wesele – postacie,chłopi i inteligencja w Weselu,Wesele – charakterystyka bohaterów. 7-dniowy dostęp Wypróbuj bezpłatnie portal Dostęp do 9 przedmiotów 7 dni zupełnie za darmo! Tylko dla nowych użytkowników Bez podawania danych karty lub Kup dostęp do Miesięczny dostęp do wszystkich przedmiotów Dostęp do 9 przedmiotów Płatność co miesiąc Zrezygnuj kiedy chcesz! 19,90Płatne co miesiąc Zrezygnuj w dowolnym momencie Kontynuuj RABAT 15% Roczny dostęp do wszystkich przedmiotów Dostęp do 9 przedmiotów Korzystny rabat Jednorazowa płatność Korzystasz bez ograniczeń przez cały rok! 84,15 7,01 zł / miesiąc Jednorazowa płatność Kontynuuj lub kup dostęp przedmiotowy Dostęp do 1 przedmiotu na rok Nie lubisz kupować kota w worku? Sprawdź, jak wyglądają lekcje na Dla Ucznia Sprawdź się Filmy do tego tematu Materiały dodatkowe cyganeria artystyczna zjawisko socjologiczne XIX wieku; nieformalne, choć wyraźnie wyodrębnione ugrupowania artystów; na ziemiach polskich cyganeria skupiła się w Krakowie wokół postaci Stanisława Przybyszewskiego; artyści manifestowali swoją odrębność strojem (np. czarna peleryna), sposobem zachowania łamiącym reguły społeczne, moralne; stawali w opozycji do ustabilizowanego mieszczańskiego życia; nie mieli stałych dochodów, nadużywali alkoholu, większość czasu spędzali w różnych lokalach, kawiarniach (np. Jama Michalikowa w Krakowie, kawiarnia Schmidta, Paon)Stanisław Przybyszewski (1868–1927); dramaturg, pisarz, poeta, członek bohemy, dekadent; od 1889 r. przebywał w Berlinie (zapisał się na studia architektoniczne i medyczne, ale ich nie ukończył – za kontakty z ruchem robotniczym został wydalony z uczelni); obracał się w kręgach artystycznych (poznał Edvarda Muncha); w Berlinie pracował dorywczo, pisał ( eseje inspirowane myślą Nietzschego), był współzałożycielem czasopisma berlińskiej bohemy „Pan”; związał się z Martą Foerder – miał z nią troje dzieci, lecz nie interesował się ich losem (odrzucona kobieta popełniła samobójstwo, będąc w czwartej ciąży); w 1893 r. poślubił Dagny Juel, norweską pianistkę, z którą miał dwoje dzieci; Przybyszewski wdawał się w liczne romanse – dla niego Jadwiga Kasprowiczowa rozwiodła się z mężem; wokół Przybyszewskich skupiało się życie artystyczne; w 1898 r. objął redakcję krakowskiego „Życia” i stał się kluczową postacią Młodej Polski; w 1906 r. z Jadwigą przeniósł się do Monachium; po wojnie mieszkał kolejno w Toruniu, Zakopanem, Bydgoszczy, Gdańsku, ostatecznie otrzymał propozycję pracy z kancelarii prezydenta Stanisława Wojciechowskiego i zamieszkał w Warszawie; aby się utrzymać, jeździł po Polsce z odczytami o literaturze; pod koniec życia wrócił w rejony rodzinne na Kujawy; nawrócił się też na katolicyzm; twórczość, a przede wszystkim osobowość Przybyszewskiego uczyniły z niego legendę już za życiaTadeusz Boy-Żeleński (1874–1941); tłumacz, pisarz, poeta, satyryk, działacz społeczny; studiował medycynę, ale prowadził też hulaszczy tryb życia (hazard, alkohol); popadł w długi, które chciał spłacić wojskowym stypendium (musiał je potem odsłużyć w armii austro-węgierskiej, ale przez symulowanie choroby psychicznej został zwolniony ze służby); nieodłączny towarzysz Przybyszewskiego, zakochany w jego żonie; pracował jako lekarz w Szpitalu św. Ludwika w Krakowie; kiedy pojechał na stypendium do Paryża, zafascynował się francuską literaturą (dokonał licznych jej przekładów); po powrocie w 1906 r. pisał teksty do literackiego kabaretu „Zielony Balonik”; w 1919 r. zrezygnował z pracy lekarza i przyjął stanowisko recenzenta w krakowskim „Czasie”; od 1922 r. mieszkał w Warszawie, gdzie był kierownikiem literackim w Teatrze Polskim, a także w latach 30. kierował kliniką promującą świadome macierzyństwo; po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Lwowa; popierał agresję radziecką na Polskę (jego zdaniem przyniosła kres zacofanej Polsce szlacheckiej); został zamordowany przez Niemców wraz z grupą lwowskich profesorów Liczba wyników dla zapytania 'lektury i ich bohaterowie': 10000+ Lektury i ich bohaterowie Połącz w parywg Noname3549 Bohaterowie lektur - 5 klasa Połącz w parywg Emilaw Klasa 5 Polski Bohaterowie Lektury Lektury i ich autorzy Połącz w parywg Agatem Klasa 6 Klasa 7 Klasa 8 BOHATEROWIE I ICH TWÓRCY Znajdź paręwg Biblioteka5 "Kajko i Kokosz. Szkoła Latania" - bohaterowie lektury Znajdź paręwg Jjaneczek BOHATEROWIE I ICH ROLA W POWIEŚCI Sortowanie według grupwg Zuzannakrótki Bohaterowie lektury "Doktor Dolittle i jego zwierzęta" Koło fortunywg Lucynapa Klasa 2 Klasa 3 Bohaterowie komiksu i ich twórcy Połącz w parywg Betalud Klasa 4 Polski Bohaterowie Baśni i ich rekwizyty Odkryj kartywg Sylk Bohaterowie "Wesela" i ich pierwowzory Połącz w parywg Renawod Bohaterowie lektury ,,Kajko i Kokosz. Szkoła latania" Rysunek z opisamiwg Adma987 Klasa 4 Polski Oskar i Pani Róża/ bohaterowie lektury Znajdź słowowg Polaemilia Bohaterowie lektury Połącz w parywg Natkapompa18 Bohaterowie lektury Znajdź słowowg Aniawaz007 Klasa 3 Lekturka - Pilot i ja - bohaterowie Znajdź słowowg Msobczak1 Klasa 1 Polski LEKTURY Bohaterowie lektury "Cukierku, ty łobuzie!" Połącz w parywg Klasa1 Klasa 1 Klasa 2 Klasa 3 Bohaterowie lektury "Detektyw Pozytywka" Połącz w parywg Mwalkow Klasa 2 lektury Bohaterowie lektury - Magiczne drzewo Sortowanie według grupwg Pati8 Klasa 4 Polski Karolcia bohaterowie lektury O rety! Krety!wg Monika226 Klasa 3 Polski BOHATEROWIE LEKTURY "DETEKTYW POZYTYWKA" Koło fortunywg Cizmowska2017 Klasa 2 Klasa 2 Pisarze i ich bohaterowie - wersja lekturowa Połącz w parywg Bibliotecznykacik Folwark zwierzęcy - bohaterowie i ich pierwowzory Połącz w parywg Katiaa2 Klasa 7 Klasa 8 Polski Bohaterowie lektury Mikołajek Wisielecwg Sarasurdusiek Klasa 4 Polski BOHATEROWIE LEKTURY "DETEKTYW POZYTYWKA" Koło fortunywg Cichockahelena6 Bohaterowie lektury "Karolcia" Połącz w parywg Mwalkow Klasa 3 lektury Bohaterowie książek kryminalnych i ich autorzy Odkryj kartywg Edytakranc Pisarze i ich bohaterowie - wersja retro ;) Połącz w parywg Bibliotecznykacik BOHATEROWIE I ICH CECHY "DRZEWO DO SAMEGO NIEBA" Sortowanie według grupwg Mmidziak Klasa 2 Edukacja wczesnoszkolna Balladyna - bohaterowie Połącz w parywg Meluapaniodpolskiego Klasa 7 Klasa 8 Polski lektury Bohaterowie naszych lektur Połącz w parywg Marzenaswitek Klasa 4 Polski Lektury Mikołajek - dziecięcy bohaterowie opowiadań. Rysunek z opisamiwg Meluapaniodpolskiego Klasa 4 Polski lektury Bohaterowie lektury - ,,Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi" Sortowanie według grupwg Kwrz Bohaterowie lektury Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi Znajdź słowowg Agnieszka489 Klasa 6 Bohaterowie z lektury ,,Balladyna'' Anagramwg Infaar Klasa 5 Klasa 6 Klasa 7 Klasa 8 Polski Bohaterowie lektury Plastusiowy pamiętnik Koło fortunywg U53548934 Klasa 1 Bohaterowie literaccy - tytuł lektury Znajdź paręwg Karolinak8711 Klasa 8 Polski Bohaterowie lektury Słup soli O rety! Krety!wg Dunialidunia Klasa 2 Klasa 3 Klasa 4 Klasa 5 Polski Bohaterowie lektury pt. "Calineczka" Ustawianie w kolejnościwg Magdalenape Zerówka Klasa 1 Klasa 2 Klasa 3 Lektury i ich gatunki literackie - POWTÓRKA PRZED EGZAMINEM 1 Połącz w parywg Halinakolinska3 Klasa 7 Klasa 8 Polski Bohaterowie lektury Mikołajek O rety! Krety!wg Sarasurdusiek Klasa 4 Polski Mikołajek-bohaterowie Połącz w parywg Budyn Klasa 4 Lektury Polski Tajemniczy ogród - bohaterowie Krzyżówkawg Meluapaniodpolskiego lektury Bohaterowie lektury "Cukierku, ty łobuzie!" Połącz w parywg Mizgalskaanna Klasa 2 BOHATEROWIE I ICH CECHY "DRZEWO DO SAMEGO NIEBA" Sortowanie według grupwg Paulinalorynska Klasa 2 Klasa 3 Polski Kajko i Kokosz - plan wydarzeń Ustawianie w kolejnościwg Meluapaniodpolskiego Klasa 4 Polski lektury Mali Bohaterowie QUIZ do lektury Testwg Sekretariat4 Klasa 3 Bohaterowie Kajko i Kokosz Sortowanie według grupwg Zwakaw Klasa 4 Polski Szkolne lektury - tytuł, autor, bohaterowie Sortowanie według grupwg Muchaagata288 Bohaterowie lektury "Cukierku, ty łobuzie!" Połącz w parywg Panibella Klasa 1 Bohaterowie lektury "Dzieci z Bullerbyn" Połącz w parywg Wikuu555 Klasa 2 Klasa 3 Polski Lektury II klasa (bohaterowie, motywy) Testwg Grzeka Liceum Polski Bohaterowie Karolci-odszukaj bohaterów lektury. Znajdź słowowg Irenadobiosz Klasa 3 Oto my! Bohaterowie lektury "Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi" Podziel na kategoriewg Bielecjustyna1 Misiowi bohaterowie. Znasz ich? Przebij balonwg Sylwia107 Zerówka Klasa 1 Klasa 2 Klasa 3 Klasa 4 Lektury obowiązkowe - Test Odkryj kartywg Moniadarek Klasa 7 Klasa 8 Gimnazjum Ortografia Pisownia Polski Lektury w pustyni i w puszczy Teleturniejwg Osik Klasa 4 Klasa 5 Klasa 6 Polski lektury TEST "DZIECI Z BULLERBYN" Testwg Mwalkow Klasa 3 lektury Mikołajek . Czy rozpoznasz postaci po ich opisach ? Połącz w parywg Haniaprzybylska Klasa 4 lektury Balladyna Brakujące słowowg Ebudzyla Klasa 7 Lektury Polski ,,Świtezianka" - plan wydarzeń Ustawianie w kolejnościwg Meluapaniodpolskiego Klasa 7 Klasa 8 Polski lektury Autor: rozpocznij naukę Stanisław Wyspiański. Gatunek literacki: rozpocznij naukę dramat młodopolski („teatr ogromny”). Dwa plany dramatu: rozpocznij naukę realistyczny (konwencja szopki) oraz fantastyczny. Problem: rozpocznij naukę sojusz inteligencji z chłopami oraz problem szans na odzyskanie niepodległości. Style: rozpocznij naukę realizm, symbolizm, impresjonizm. miejsce akcji: rozpocznij naukę Cała akcja toczy się w podkrakowskich Bronowicach, w jednej izbie zwanej świetlicą, czas akcji: rozpocznij naukę Akcja i czas są zdeterminowane przez prawdziwe wydarzenia. Dramat rozgrywa się w nocy z 20 na 21 listopada 1900 roku, w noc oczepin Dramat jako wielka synteza sztuk: rozpocznij naukę Wyspiański twierdził, że na scenie, prócz warstwy literackiej, powinny współistnieć inne przejawy sztuki, takie jak malarstwo, muzyka czy poezja Akt I rozpocznij naukę Trwa wesele krakowskiego poety i jego wybranki. Gośćmi są zarówno ludzie z wyższych sfer, jak i mieszkańcy Bronowic. Z początku obserwujemy relacje między nimi - część Krakowian jest uprzedzona do chłopów, część wręcz przeciwnie - np. Pan Młody jest bardzo zafascynowany ich życiem, natomiast Dziennikarz traktuje chłopów z wyższością. Pod koniec aktu I państwo młodzi za namową Racheli, w żartach, zapraszają na uroczystość chochoła stojącego w sadzie oraz każdego, kogo ze sobą weźmie. Akt II (a) rozpocznij naukę Kiedy wybija północ, do izby, w której córka gospodarza usypia małe dziecko, wchodzi Chochoł. Następnie Marysi ukazuje się widmo jej zmarłego przed laty narzeczonego. Do Dziennikarza przybywa Stańczyk, nadworny błazen Zygmunta Starego, który przypomina mu o niewoli narodowej (Polska była wtedy pod zaborami). Poecie ukazuje się Rycerz symbolizujący minioną chwałę i siłę narodu. Przed Panem Młodym stawia się Hetman Branicki uważany za symbol zdrady. Akt II (b) rozpocznij naukę Dziadowi ukazuje się Jakub Szela - chłopski przywódca rzezi galicyjskiej. Do Gospodarza przybywa Wernyhora, aby wezwał on lud do powstania. Daje mu szczegółowe wytyczne oraz złoty róg, w który należy w odpowiedniej chwili zadąć, aby zachęcić ludzi do walki o wolność. Gospodarz jest zmęczony, więc róg przekazuje Jaśkowi i idzie spać. Chłopak ma za zadanie powiadomić chłopów, żeby o świcie stawili się uzbrojeni pod kaplicą. Akt III (a) rozpocznij naukę Zbliża się świt, goście są zmęczeni, rozmawiają. Czepiec próbuje obudzić Gospodarza, kiedy w końcu mu się udaje, ten z początku nie pamięta co działo się w nocy, ale z czasem wszystko sobie przypomina. Wezwani przez Czepca chłopi z kosami przybywają i wszyscy z niecierpliwością oczekują na znak. Kiedy w oddali słychać tętent kopyt ludzie nieruchomieją - do pomieszczenia wbiega Jasiek i uświadomiwszy sobie, że miał zadąć w róg, próbuje go znaleźć, jednak bez skutku. Akt III (b) rozpocznij naukę Nagle za nim pojawia się Chochoł i mówi Jaśkowi, że ten zgubił róg, kiedy sięgał po czapkę z pawim piórem. Zdesperowany chłopak bezskutecznie próbuje obudzić wszystkich obecnych w izbie. W końcu Chochoł zaczyna grać na skrzypcach, a wszyscy podrywają się i tańczą w rytm. Słynne cytaty rozpocznij naukę """Trza być w butach na weselu"", ""Miałeś, chamie, złoty róg, miałeś, chamie, czapkę z piór: czapkę wicher niesie, róg huka po lesie, ostał ci się ino sznur, ostał ci się ino sznur”, ""Wyście sobie, a my sobie, każden sobie rzepkę skrobie""" Gospodarz rozpocznij naukę Włodzimierz Tetmajer, malarz, ożenił się z chłopką Anną Mikołajczykówną. Znany i lubiany zarówno wśród chłopów, jak i krakowian. Ponieważ mieszka w Bronowicach, zdążył już poznać i zrozumieć chłopów. W noc wesela przychodzi do niego Wernyhora. Niestety, okazuje się, że Gospodarz jest niezdecydowany, nie ma za grosz umiejętności przywódczych, czy konsekwencji w działaniu. Ostatecznie, zamiast wziąć na siebie brzemię rozpoczęcia powstania, postanawia powierzyć je nieodpowiedzialnemu Jaśkowi. Pan Młody rozpocznij naukę Lucjan Rydel, poeta, żeni się z chłopką Jadwigą Mikołajczykówną. Jego zafascynowanie chłopskim życiem można określić jako przykład młodopolskiej ludomanii (chłopomanii). Rydel niesamowicie zachwyca się żoną, adoruje ją na każdym kroku. W jego głowie żyje poezja i marzenia, można powiedzieć, że "patrzy na świat przez różowe okulary". Uważa chłopskie życie za coś cudownego, wieczną sielankę i samą przyjemność, chociaż tak naprawdę nie zna i nie rozumie obyczajów panujących na wsi. Panna Młoda rozpocznij naukę Jadwiga Mikołajczykówna, siostra Anny, piękna, młoda i dostojna kobieta. Jest zdystansowana do tego, co dzieje się wokół, pragnie być "pełnoprawną" gospodynią, tak jak Anna. Jadwigę denerwuje gadatliwość męża i jego poetyckie zapędy, nie jest romantyczna, jak on. Między nią, a Panem Młodym widać różnicę w postrzeganiu świata i sposobie myślenia. Poeta rozpocznij naukę Kazimierz Przerwa-Tetmajer, jest bratem Gospodarza i młodopolskim poetą. W jego twórczości dominują pesymistyczne nastroje związane z bezsensownością istnienia - dekadentyzm. Na weselu głównie flirtuje z kobietami - Maryną i Rachelą. Poetę cechuje sztuczność - na siłę pogrąża się w smutku, tracąc szczerość uczuć. Jego poezja jest pozbawiona autentycznego znaczenia a on sam, według Rycerza, który mu się objawił, stał się "skrzydlatym ptakiem", zamiast być "zwiastunem". Dziennikarz rozpocznij naukę Rudolf Starzewski, redaktor krakowskiego konserwatywnego pisma "Czas". Uważa się za lepszego od chłopów, nie traktuje ich jako siły narodowej, kpi z ich zainteresowania polityką i sprawami narodowymi. Udaje zrozpaczonego, zmartwionego patriotę. Poprzez swoje zachowanie stara się ukryć prawdziwe przez niego postrzeganie rzeczywistości, czyli fakt, iż zaakceptował sytuację w Polsce, jest bierny i bezkrytyczny. Stańczyk, który ukazał mu się w noc wesela, próbuje wzbudzić w nim poczucie wstydu. Rachela rozpocznij naukę Pepa Singer, córka Żyda, karczmarza. Uosobienie poezji według Poety. Cechuje się typową młodopolską wrażliwością, jest modnie ubrana i uczesana. Można podsumować ją, jako kobietę młodopolską - pełną wdzięku, kobiecą, niezależną artystkę. Żyd rozpocznij naukę Hersz Singer, bronowicki karczmarz, ojciec Racheli. Żyd bardzo kocha i dba o swoją córkę, co jest dość zaskakujące w porówaniu do jego innych cech. Na weselu nie jest mile widziany przez wszystkich, a zwłaszcza przez swoich dłużników. To osoba, która zawsze pilnuje interesów. Nawet w trakcie zabawy dyskutuje o spłacie pożyczki przez Czepca z Księdzem, który jest jego partnerem. SInger jest rzeczowy, konretny, gospodarczy, patrzy na wesele Rydla z chłopką krytycznie. Ksiądz rozpocznij naukę Żyd płaci mu czynsz za karczmę, poza tym są partnerami w interesach. Dzięki niemu Czepiec przekonuje się do oddania długu Żydowi. Jako ksiądz ma duży autorytet i wszyscy liczą się z jego zdaniem. Do małżeństwa państwa młodych odnosi się sceptycznie. Dziad rozpocznij naukę Przeżył rabację galicyjską i wciąż nie może się pogodzić z bolesnymi wspomnieniami. Martwi się, że podobna rzeź znowu może mieć miejsce. W nocy objawia mu się zjawa Jakuba Szeli, przywódcy rabacji galicyjskiej. Czepiec rozpocznij naukę Błażej Czepiec jest wójtem i starostą weselnym. Mzna o nim powiedzieć, że jest to typowy chłop. Zawzięty, porywczy, uparty i niezbyt rozgarnięty - najpierw działa, a później myśli. Interesuje się polityką i śledź aktualne wydarzenia. W każdej chwili jest gotów rozpocząć walkę za wolną Polskę. Inni bohaterowie realistyczni rozpocznij naukę Inteligencja: Radczyni, (ciotka Pana Młodego), Zosia i Maryna, Maria, Haneczka (siostra Pana Młodego), Nos. Chłopi: Gospodyni (Anna Mikołajczykówna żona Gospodarza), Marysia, Jasiek (brat Panny Młodej, zgubił złoty róg), Kuba (brat Panny Młodej), Ojciec, Klimina (siostra Czepca), Kasper (syn Czepca), Wojtek, Isia (córka Gospodarza). Wernyhora rozpocznij naukę Legendarny ukraiński wieszcz. Ukazuje się Gospodarzowi i wzywa do powstania. Przekazuje mu też złoty róg i wskazówki, co zrobić, żeby powstanie się powiodło. Jest symbolem pojednania, walki i wolności. Przedstawiony jako "dziad z lirą". Chochoł rozpocznij naukę Konstrukcja ze słomy zakładana zimą, w celu ochrony roślin (krzaków róży). W dramacie Chochoł zostaje przez państwa młodych "zaproszony" na wesele. Przychodzi wraz z innymi postaciami fantastycznymi w nocy i ukazuje się Isi, która go odpędza. Chochoł symbolizuje idee wyzwoleńcze, odrodzenie. Na końcu dramatu Chochoł gra hipnotyczną i pełną pesymizmu melodię, przez co można też postrzegać go jako istotę bierności, upadku. Stańczyk rozpocznij naukę Nadworny błazen króla Zygmunta Starego znany z mądrości i dużej wiedzy politycznej. Ukazując się Dziennikarzowi, wytakuje mu bierność, zakłamanie i "usypianie" narodu swoimi działaniami dziennikarskimi. Rycerz rozpocznij naukę Zawisza Czarny, jest symbolem męstwa, siły, odwagi. Widzi go Poeta - Rycerz chce ożywić jego poezję, tknąć w niego ducha walki i patriotyzmu. Hetman rozpocznij naukę Hetman Branicki, symbolizuje zdradę. Reprezentuje sarmacki pogląd, uważa, że szlachta nie powinna bratać się z chłopami. Uważa, że najważniejsze jest dbanie o własny interes. Upiór rozpocznij naukę Widmo Jakuba Szeli, przywódcy rabacji galicyjskiej. Symbolizuje zbrodnie rabacji, o których należy pamiętać i nie lekceważyć. Ukazuje się Dziadowi. Widmo rozpocznij naukę Zmarły na gruźlicę narzeczony Marysi, ukazuje się właśnie jej. Symbolizuje utraconą miłość i cierpienie.

bohaterowie wesela i ich pierwowzory