Liście rośliny mają kształt serca i osiągają długość do 25 cm. Są aksamitne w dotyku, ze względu na występujące na nich charakterystyczne owłosienie. Katalpa AUREA - kwiatostan Kwiaty mają biały kolor i lekko nakrapiane środki. Wszystkie domowe gatunki cebulowe mają długie, dość wąskie liście, jak to zwykle bywa w rodzinie liliowatych i amarylkowatych, do których należą. Gdy przekwitną, warto je ustawić w towarzystwie roślin bardziej dekoracyjnych, gdyż same tracą atrakcyjny wygląd. Wiosenne kwiaty: cebulowe w doniczkach. Kwiaty cebulowe doniczkowe Czym nabłyszczać liście monstery i zamiokulkasa? Przepis na domowy nabłyszczacz. Każda z domowych roślin wymaga indywidualnej pielęgnacji, ale niektóre kwiaty doniczkowe mają podobne Duże kwiaty doniczkowe do biura - zielona ściana. Ponadto, świetnym pomysłem na zaaranżowanie biura jest zamontowanie w nim zielonej ściany z kwiatami doniczkowymi. Taka żywa ściana wprowadzi do codziennej pracowniczej przestrzeni powiew egzotyki i zachwyci wszystkich klientów. Ponieważ ta roślina pochodzi z tropików, nie zna pojęcia pór roku i wytwarza nowe liście regularnie przez cały rok. Efektowną ozdobę stanowią nie zebrane w kolbę kwiaty, ale duży, pięknie wybarwiony liść, który wyrasta u nasady kolby. To on wabi w naturze owady, a w mieszkaniu tworzy niezwykły efekt. Anturium (Anthurium) Są one grube, skórzaste, lancetowate, długości ok. 10 cm, jak pokryte woskiem. Dlatego hoja bywa znana także pod nazwą woskownica. Liście zwykle mają kolor zielony, ale są też odmiany nakrapiane i pstre, cieniowane barwami białą, kremową i żółtą. Wyjątkową dekoracją hoi są kwiaty, przypominające kształtami gwiazdki z lukru. . Difenbachia nie jest wymagająca w uprawie. Zanim jednak się na nią zdecydujemy, trzeba wiedzieć, że jest uważana za jedną z najbardziej niebezpiecznych roślin doniczkowych. Nie zaleca się jej uprawy, gdy wśród domowników są małe dzieci. Ciekawostka jest, że roślina ta była używana przez Indian brazylijskich do zatruwania strzał. CoinUp/Getty ImagesDifenbachia (z łac. Dieffenbachia) Difenbachia jest jedną z najpopularniejszych roślin doniczkowych. Jej różne odmiany zdobią nasze mieszkania, biura oraz obiekty użyteczności publicznej. Roślina ta ma jednak swoje wymagania. Nie lubi ostrych promieni słonecznych, gdyż preferuje półcień. Latem doceni intensywne podlewanie i nawilżanie liści. Uprawiając tę piękną roślinę w domu, należy jednak uważać na jej trujące właściwości. Zobacz, jakie choroby i odmiany może mieć dieffenbachia oraz jak wygląda jej uprawa w treściDifenbachia – odmianyChoroby atakujące difenbachięUprawa difenbachii – stanowisko, podlewanie i rozmnażanieDifenbachia uprawiana w doniczce jest niebezpieczna! Dlaczego należy na nią uważać? Nazwa dieffenbachii pochodzi od cesarskiego ogrodnika, który uprawiał ją na wiedeńskim dworze. To roślina pochodząca z tropikalnych lasów brazylijskich, a w domach uprawiana jest od ponad 150 może sięgać od kilkudziesięciu centymetrów do nawet 2 metrów wysokości, a jej ozdobą są duże, owalne liście, nakrapiane biało lub żółto. W dogodnych warunkach może szybko przyrastać – nawet 30 cm rocznie. Kwitnie bardzo rzadko i zaleca się usuwanie kwiatów, żeby nie osłabiały również:Zamiokulkas to żelazny kwiat, ale czasem jego liście żółkną lub opadają!Rośliny doniczkowe o bajecznie kolorowych liściach. Zobacz, co wybraćDifenbachia – odmianyOdmiany dieffenbachii różnią się między sobą wysokością, wielkością, kolorem oraz wyglądem rysunku na pstra (Dieffenbachia picta) – sięga do 100 cm wysokości, ma jasnozielone liście z nieregularnymi, białymi plamami. Dieffenbachia maculata – dorasta do 200 cm, ma zielone liście w kremowe plamy. Difenbachia wspaniała – z zielonymi liśćmi nakrapianymi nielicznymi, białymi plamami i z grubym, białym nerwem głównym. Dieffenbachia bausei – z zielono-żółtymi liśćmi o długości pokrytymi ciemnozielonymi plamami, które zlewają się z brzegiem liścia w tym samym kolorze. Dieffenbachia seguiny – ma ciemnozielone, biało-nakrapiane liście. Dieffenbachia amoena – ma ciemnozielone liście z poprzecznymi, żółtymi smugami. Choroby atakujące difenbachięWszelkie choroby lub działalność szkodników na difenbachii widać na jej liściach. Roślinę najczęściej atakują:szara pleśń – jedna z najczęstszych chorób grzybowych, której objawem jest szary, puszysty nalot i brunatne plamy na łodygach rośliny, wełnowce – na roślinie widać owady otoczone białą, wełnistą wydzieliną, przędziorki – szkodniki te sprawiają, że na górnej powierzchni liści pojawiają się mozaikowate przebarwienia (początkowo wzdłuż nerwów, potem obejmują cały liść). Żółknięcie liści u difenbachii może oznaczać, że w wyniku zbyt obfitego podlewania, gniją jej korzenie. W takiej sytuacji należy zmniejszyć intensywność podlewania i przestawić doniczkę z rośliną w cieplejsze miejsce, by podłoże przeschło. Część liści opadnie, ale reszta wróci do poleca poradnik:Przędziorki niszczą twoje rośliny? Możesz je zwalczyć! Uprawa difenbachii – stanowisko, podlewanie i rozmnażanieDieffenbachia lubi miejsca jasne lub półcieniste, ale nie przepada za bezpośrednim wystawianiem na słońce, bo dostaje od tego plam oparzelinowych. „Przyzwyczaja się” do miejsca, w którym stoi. Rozproszone światło dobrze wpływa na tworzenie wzorków na roślinie. Jeśli w miejscu, gdzie stoi jest ciemno, jej liście i wzory na nich bledną. Wiosną – kiedy roślina intensywnie rośnie – potrzebuje dużej wilgotności powietrza i ciepła (od 20 do 25°C), zimą wystarczy jej 15–18°C. To roślina lubiąca wilgoć – w przeciwnym wypadku usychają jej brzegi liści. Wiosną i latem trzeba ją podlewać nawozem wieloskładnikowym, szczególnie intensywnie w okresie wzrostu, czyli wiosną. Latem należy kwiat podlewać obficie, dwa lub trzy razy na tydzień, a dodatkowo codziennie skrapiać liście wodą. Doniczkę można ustawić na podstawce z mokrymi kamykami. Zimą wystarczy podlewanie raz w tygodniu. Zakurzone liście difenbachii czyścimy mokrą szmatką. Raz do roku – najlepiej wiosną – dieffenbachię trzeba przesadzić do większej doniczki z ziemią nasyconą nawozami. Roślina preferuje ziemię próchniczną, lekko kwaśną z dodatkiem torfu lub ziemię uniwersalną. Także wiosną można ją rozmnażać, przez oddzielanie pędów u nasady łodygi, najczęściej z sadzonek wierzchołkowych. Sadzonki dieffenbachii z 2–3 parami liści wkładamy do ziemi. Największy problem z utrzymaniem ładnej difenbachii w domu dotyczy utraty dolnych liści – roślina staje się ogołocona i brzydka. Aby temu zapobiec, w czasie gdy roślina staje się zbyt wysoka, a gruba łodyga powoli się ogołaca, ścinamy jej wierzchołek. Z pozostałego pnia wyrosną nowe pędy. Difenbachia uprawiana w doniczce jest niebezpieczna! Dlaczego należy na nią uważać?Diffenbachia jest rośliną toksyczną. Roślina jest szczególnie niebezpieczna dla dzieci oraz zwierząt domowych. Wprawdzie, wbrew obiegowej opinii, nie zawiera strychniny, jednak w jej soku znajdują się inne substancje o działaniu toksycznym i drażniącym ( kryształki szczawianu wapnia). Kontakt z nimi może powodować zatrucia oraz silne podrażnienia. Trzeba uważać, żeby sok difenbachii nie dostał się do oczu, nosa lub ust, ale także także nie miał bezpośredniego kontaktu ze skórą. Dlatego prace pielęgnacyjne dieffenbachii powinno wykonywać się w rękawiczkach ochronnych. Niebezpieczne jest zjedzenie fragmentu rośliny. Spożycie difenbachii może prowadzić do wielu problemów, na przykład do mdłości, biegunki, zaburzeń rytmu serca i paraliżu. Jeżeli jednak dojdzie do zatrucia i wystąpi gwałtowna reakcja na roślinę, to należy szybko skontaktować się z kontakt z rośliną na przykład, gdy zostanie ona uszkodzona, może wywołać stan zapalny skóry. Objawami będą swędzenie, pieczenie, zmiany skórne i pęcherze. Mogą one występować do 24 godzin. Gdy sok rośliny trafi do oka, to poczujemy silny ból. Mogą też pojawić się wrażliwość na światło, skurcze powiek oraz łzawienie. Objawy te są czasowe, jednak mogą trwać przez kilka miesięcy. Jeżeli dojdzie do kontaktu rośliny z błonami śluzowymi jamy ustnej, to zostaną one silnie podrażnione. W efekcie pojawić się może silny ból, obrzęk i drętwienie. A w miejscu bezpośredniego kontaktu wystąpią pęcherze. Dostanie się soku roślin do strun głosowych może doprowadzić ich paraliżu, przez co następuje utrata zdolności mówienia (nawet przez 10 dni).Ta roślina jest samowystarczalna:Sansewieria gwinejska to roślina samowystarczalna! Warto mieć ją nie tylko w sypialniPolecane ofertyMateriały promocyjne partnera 08-06-2021 10:30Biała cantedeskia (zantedeschia), zwana też kallą, to roślina trochę retro. Może barwne kuzynki pomogą jej wyjść z zapomnienia?Fot. Flora PressKalla - kwiatChociaż jej oficjalna nazwa to cantedeskia (od łacińskiej: Zantedeschia), dla wielu osób jest po prostu kallą, kalią lub kalijką. Jej cięte kwiaty słyną z trwałości. Kilka gatunków i mieszańców tej rośliny można uprawiać w doniczkach lub na rabatach, chociaż przed nadejściem mrozów muszą wrócić pod dach. Tajemnica sukcesu polega na zapewnieniu im odpowiedniego okresu zdjęciu powyżej: Odmiana mieszańcowa 'Fire Dancer'. 'Fire Dancer' to odmiana mieszańcowa, która ma kwiaty w ognistych odcieniach i nakrapiane liście. Można ją trzymać w doniczce, a latem, gdy kwitnie, ozdobić nią balkon lub tarasCantedeskie w oczku wodnym [Ekspert radzi]Kalla - cantedeskiaLILIANNA SOKOŁOWSKANa zdjęciu powyżej: Odmiana mieszańcowa 'Pink Persuasion'Kalla - cantedeskia, ElliotaLILIANNA SOKOŁOWSKACantedeskia etiopska, Elliotta i RehmannaDawniej w doniczkach sadzono cantedeskię etiopską, obecnie popularne są dwa barwne afrykańskie gatunki: różowa cantedeskia Rehmanna (Z. rehmannii) i żółta Elliotta (Z. elliottiana). W sprzedaży jest także sporo uzyskanych z nich mieszańców. Rośliny te osiągają wysokość 30-40 cm. Główną ozdobą ich kwiatostanów (o długości 8-12 cm) jest pochwa w szerokiej gamie barw, otaczająca wąską kolbę z mnóstwem małych kwiatków. Kwitnienie przypada latem - wówczas rośliny te sprzedawane są w doniczkach. Dostępne są także ich kwiaty cięte, które ostatnio stały się bardzo modne w bukietach zdjęciu powyżej: Cantendeskia ElliottaCantedeskia - afrykańska elegantkaKalla - cantedeskiaFLORA DANIANa zdjęciu powyżej: Odmiany cantendeskii Rehmanna i Eliotta można przez całe lato uprawiać na balkonieKalla - cantedeskiaFot. Lilianna SokołowskaDomowe kalle na trawnikuRośliny z doniczek możemy na kilka letnich miesięcy przesadzić na rabaty, gdzie będą kwitły około 6 tygodni. Gdy ich kwiaty zaschną, pozostaną jeszcze piękne liście, u wielu odmian zdobne w plamki. Barwne cantedeskie są sprzedawane również wiosną w postaci bulw. Sadzimy je w doniczkach w domu, a pod koniec maja przenosimy na zewnątrz albo przesadzamy do gruntu. Rośliny te wymagają okresu spoczynku. Jesienią stopniowo zasuszamy je, a przed przymrozkami wykopujemy bulwy i wnosimy do domu. Zimę powinny spędzać w pomieszczeniu, w temp. ok. 7° zdjęciu powyżej: Odmiana mieszańcowa 'Picasso'Obrazki z żaglamiKalla - cantedeskiaTOMEK CIESIELSKINa zdjęciu powyżej: Odmiana mieszańcowa 'Hot Chocolate'Cantedeskię etiopską można posadzić w ogrodzie w wilgotnym miejscu. Jednak gdy pod koniec lata liście zaschną, kłącza trzeba wykopać i pozwolić im odpocząć w chłodnym Tomasz CiesielskiCantedeskia etiopska (Zantedeschia etiopica)Cantedeskia etiopska (Zantedeschia etiopica) tworzy długie łodygi z biało-żółtymi kwiatostanami w kształcie trąbki, z których przez wiele lat robiono wiązanki pogrzebowe. Ostatnio roślina straciła popularność, a szkoda, bo w doniczkach tworzy zwarte kępy o wysokości 60-80 cm, kwitnące od lutego do maja. W naturze gatunek ten rośnie na południu Afryki, na błotnistych terenach, które na pewien czas wysychają. Roślina znosi to dzięki grubym podziemnym kłączom. Gdy uprawiamy ją w domu, także zapewniamy jej okres suszy. Powinien się on rozpocząć zaraz po kwitnieniu i trwać około 2 miesięcy. W tym czasie roślina traci części nadziemne. W sierpniu odżywa i wypuszcza nowe liście. Wtedy kłącze sadzimy do świeżego podłoża i zaczynamy je podlewać. Okres intensywnego wzrostu przebiega jesienią i zimą. Cantedeskia etiopska najlepiej się czuje w pomieszczeniu w temp. 12-15°C, np. na jasnej, chłodnej zdjęciu powyżej: Cantedeskię etiopską można posadzić w ogrodzie w wilgotnym miejscu. Jednak gdy pod koniec lata liście zaschną, kłącza trzeba wykopać i pozwolić im odpocząć w chłodnym pomieszczeniuZantedeschia etiopicaFot. Shutterstock/lrosebrughNa zdjęciu powyżej: Odmiana mieszańcowa 'Mirage'Kalla - cantedeskia, Bulwy cantendeski rehmannaFot. Flora PressKalla - uprawaOrganem podziemnym cantedeskii etiopskiej są kłącza, a Elliotta i Rehmanna - Lekkie, przepuszczalne, z dodatkiem substratu torfowego i piasku, o odczynie pH 6,0-7,0. Na dno doniczki jako drenaż sypiemy trochę Ziemia musi być stale jednakowo wilgotna. Wahania wilgotności szkodzą tym roślinom. Światło. Cantedeskia potrzebuje dużo Rośliny trzeba chronić przed niskimi temperaturami. Nawożenie: W okresie wzrostu liści i kwitnienia stosujemy wieloskładnikowy nawóz dla gatunków kwitnących. Pielęgnacja: Gdy kwiaty zwiędną, wycinamy łodygi u zdjęciu powyżej: Bulwy cantendeski RehmannaGdzie kupić kallę?Kwitnące okazy cantedeskii Rehmanna i Elliotta można kupić latem w kwiaciarniach. Wiosną w sklepach ogrodniczych sprzedawane są ich bulwy - dostępne także przez internet w cenach od ok. 12 zł/5 szt. (np. na Cantedeskię etiopską w pełni kwitnienia oferują na przedwiośniu gatunki cebulowe i bulwiaste rozrastają się do imponujących rozmiarów. Na zdjęciu: krokosmie, dalie i

kwiaty doniczkowe nakrapiane liście